พุทธประวัติ

นี่คือพุทธประวัติตามที่ประเพณีพุทธของเวียดนามและประเพณีอื่นมักเล่า คัมภีร์เก่าแก่ที่สุดกับหนังสือรุ่นหลังต่างกันในรายละเอียด และนักประวัติศาสตร์ยืนยันหลายเรื่องไม่ได้ จึงให้อ่านเป็นโครงเรื่องที่ประเพณีส่วนใหญ่ร่วมกัน โดยทั่วไปกำหนดให้พระองค์อยู่ในอินเดียตอนเหนือราวศตวรรษที่ห้าก่อนคริสต์ศักราช แม้นักวิชาการจะถกเถียงเรื่องปีที่แน่นอน

ประสูติ

เจ้าชายสิทธัตถะ โคตมะ ประสูติในตระกูลศากยะ ที่สวนลุมพินี ในประเทศเนปาลปัจจุบัน พระบิดาคือพระเจ้าสุทโธทนะผู้ปกครองตระกูล ครอบครัวเรียกพระองค์ด้วยพระนามส่วนพระองค์ว่าสิทธัตถะ "ศากยมุนี" แปลว่า "ผู้รู้แห่งศากยะ" ในเวียดนามระลึกถึงการประสูติในวันประสูติของพระพุทธเจ้า ซึ่งวัดจัดพิธีสรงน้ำพระพุทธรูป

ชีวิตในวัง

พระองค์เติบโตอย่างสุขสบาย อภิเษกสมรส และมีพระโอรสชื่อราหุล ตามประเพณี พระบิดาพยายามไม่ให้พระองค์เห็นความทุกข์ยาก เมื่อเสด็จออกนอกวัง พระองค์พบคนแก่ คนป่วย และศพ แล้วจึงพบนักบวชผู้ออกจากเรือน เหตุการณ์ทั้งสี่นี้ทำให้พระองค์ตั้งคำถามว่า ผู้ใดจะพบความสงบได้ในชีวิตที่จบลงด้วยความแก่ ความเจ็บ และความตาย

เสด็จออกบวช

เมื่อพระชนมายุราวยี่สิบเก้าปี พระองค์เสด็จออกจากวัง ปลงพระเกศา และเริ่มชีวิตผู้แสวงหา ทรงศึกษากับอาจารย์สอนสมาธิ แล้วเข้าร่วมกลุ่มนักพรตและอดอาหารจนผ่ายผอม ปฏิทินจันทรคติระลึกถึงการเสด็จออกนี้ในวันที่ 8 เดือน 2

ทางสายกลาง

หลังบำเพ็ญทุกกรกิริยาหลายปี พระองค์ทรงเห็นว่าทั้งความสะดวกสบายและการอดอยากไม่นำมาซึ่งความกระจ่าง หญิงชาวบ้านคนหนึ่งถวายข้าวมธุปายาสหนึ่งชาม พระองค์รับไว้ นี่คือจุดเปลี่ยนที่เล่าในนางสุชาดากับข้าวมธุปายาสหนึ่งชาม จากจุดนี้เกิดคำสอนทางสายกลาง ซึ่งอ่านได้ในพื้นฐานภายใต้มรรคมีองค์แปด

ตรัสรู้

พระองค์ประทับใต้ต้นโพธิ์ ณ ที่ซึ่งปัจจุบันเรียกว่าพุทธคยา และตั้งพระทัยว่าจะไม่ลุกจนกว่าจะเข้าใจ ใกล้รุ่งอรุณทรงเห็นเหตุแห่งทุกข์และหนทางที่ทุกข์ดับ และเป็นพระพุทธเจ้า "ผู้ตื่นรู้" ประเพณีกำหนดว่าเมื่อพระชนมายุราวสามสิบห้าปี การตรัสรู้เล่าถึงคืนนั้น และวันตรัสรู้ (Thành Đạo)ระลึกถึงเหตุการณ์นี้

ปฐมเทศนาและหมู่สงฆ์

พระพุทธเจ้าเสด็จไปยังป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ใกล้พาราณสี และสอนอริยสัจสี่กับมรรคมีองค์แปดแก่อดีตสหายห้าคน พวกเขากลายเป็นพระภิกษุกลุ่มแรก และหมู่สงฆ์ชุดแรกก็ก่อตัวขึ้นรอบพวกเขา ในอีกหลายสิบปีต่อมา ชายหญิง กษัตริย์และชาวนา มาฟังธรรม และชุมชนของพระภิกษุ ภิกษุณี และอุบาสกอุบาสิกาก็เติบโตขึ้น

สี่สิบห้าปีแห่งการสอน

พระองค์เสด็จจาริกและสอนทั่วที่ราบแม่น้ำคงคาราวสี่สิบห้าปีในฤดูแล้ง และประทับอยู่ที่เดียวในฤดูฝน ซึ่งเป็นที่มาของการจำพรรษาที่พระสงฆ์ยังถือปฏิบัติ วัดต่าง ๆ เล่าเรื่องมากมายจากช่วงนี้

คีสาโคตมีกับเมล็ดผักกาด เรื่องการสูญเสีย
องคุลิมาล เรื่องโอกาสที่จะเปลี่ยน
ลูกศรอาบยาพิษ เรื่องการทำสิ่งสำคัญที่สุดก่อน
คนตาบอดกับช้าง เรื่องการเห็นความจริงเพียงบางส่วน
พระโมคคัลลานะ พระสาวกผู้เป็นที่มาของเทศกาลวูลาน

ชาติก่อน

ประเพณีพุทธยังเล่าถึงชาติก่อน ๆ มากมายที่พระโพธิสัตว์บำเพ็ญทาน ขันติ และกรุณา เว็บไซต์นี้มีชาดกสองเรื่อง

ปรินิพพาน

เมื่อพระชนมายุราวแปดสิบปี ทรงพระประชวรระหว่างเสด็จ และเอนพระวรกายลงระหว่างต้นไม้สองต้นที่กุสินารา ทรงประทานโอวาทสุดท้ายแก่ผู้อยู่รอบข้าง ตรัสเตือนให้ปฏิบัติด้วยความไม่ประมาท ประเพณีบันทึกว่าพระดำรัสสุดท้ายเตือนว่าสิ่งทั้งปวงเปลี่ยนแปลง และสาวกควรพากเพียร หลายวัดระลึกถึงเรื่องนี้ในวันที่ 15 เดือน 2

ชีวิตนี้ชี้ไปที่อะไร

ชาวพุทธมักอ่านชีวิตนี้เป็นเรื่องของผู้ที่ถูกทุกข์สะเทือนใจ ลองทางหนึ่ง เห็นขีดจำกัดของทางนั้น เลือกทางสายกลาง แล้วใช้ชีวิตที่เหลือแบ่งปันสิ่งที่พบ คุณไม่ต้องเชื่อสิ่งใดจึงจะอ่านเรื่องนี้หรือไปวัดได้ หากอยากดูว่าแต่ละช่วงปรากฏที่ใดในวัด ผังวัดและแท่นบูชาแสดงพระพุทธรูปและภาพที่ระลึกถึงเรื่องเหล่านี้

หน้าที่เกี่ยวข้อง

อ่านต่อ

เข้าสู่วัด