องคุลีมาล ทางกลับ

ในแคว้นโกศลมีชายผู้หนึ่งที่ถูกอาจารย์ชักนำให้ทำความชั่วร้ายอย่างหนัก เขากลายเป็นโจรในป่าและเป็นที่รู้จักในนามองคุลีมาล "พวงมาลัยนิ้ว" เพราะเขาห้อยสายที่ทำจากสิ่งที่เอามาจากเหยื่อ ชาวบ้านเลิกใช้ถนนสายนั้น

วันหนึ่งพระพุทธเจ้าเสด็จเดินคนเดียวตามถนนสายนั้น องคุลีมาลเห็นและวิ่งไล่ตาม ถือดาบในมือ แปลกที่ยิ่งเขาวิ่งแรง ร่างสงบข้างหน้าก็ยิ่งดูไกลออกไป เขาหอบและตะโกนว่า "หยุดก่อน สมณะ หยุดก่อน"

พระพุทธเจ้าตรัสตอบโดยไม่หันกลับมา "เราหยุดแล้ว องคุลีมาล เจ้าต่างหากที่ยังไม่หยุด"

ถ้อยคำนั้นกระทบใจเขา เขาถามว่าหมายความว่าอะไร และพระพุทธเจ้าอธิบายว่าพระองค์หยุดทำร้ายสัตว์ทั้งปวงแล้ว ส่วนองคุลีมาลยังไม่หยุด ชายผู้นั้นโยนดาบทิ้งและขอติดตาม พระพุทธเจ้าทรงรับเขาเข้าหมู่

สำนวนต่าง ๆ เล่าต่อไปว่า เมื่อภายหลังท่านเดินผ่านเมืองเพื่อบิณฑบาต ผู้คนขว้างก้อนหินใส่ท่าน และท่านอดทนรับไว้ เพราะรู้ว่ามีสิ่งที่ต้องชดใช้มากเพียงใด สำนวนภายหลังกล่าวว่าท่านใช้ชีวิตที่เหลือในการปฏิบัติอย่างเงียบ ๆ

เรื่องนี้มักถูกเล่าเพื่อแสดงว่าคนเราไม่ถูกกำหนดด้วยสิ่งเลวร้ายที่สุดที่เคยทำ และทางกลับเริ่มด้วยการตัดสินใจที่จะหยุด ไม่ได้ทำให้ความเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องเล็ก ชื่อและรายละเอียดต่างกันระหว่างฉบับบาลีและฉบับจีน จึงเป็นเพียงการเล่าใหม่โดยสังเขป เทียบกับกีสาโคตมี อีกเรื่องของผู้ที่เปลี่ยนไปด้วยถ้อยคำไม่กี่คำ

หน้าที่เกี่ยวข้อง

อ่านต่อ

เข้าสู่วัด