พระกษิติครรภ์ (Địa Tạng) กับปณิธาน

พระกษิติครรภ์ ที่ชาวเวียดนามเรียกว่า Địa Tạng เป็นพระโพธิสัตว์ของประเพณีมหายาน ชื่อมักอธิบายว่า "คลังแห่งแผ่นดิน" เป็นที่รู้จักในเอเชียตะวันออกรวมทั้งเวียดนาม และไม่ได้อยู่ในประเพณีเถรวาท

พระสูตรกษิติครรภ์เล่าถึงชาติก่อนของท่านที่เป็นหญิงสาว มารดาของนางไม่เคารพพระรัตนตรัย และเมื่อมารดาตาย ลูกสาวเต็มไปด้วยความกังวลถึงนาง นางขายสิ่งที่มี ถวายเครื่องสักการะ และใช้เวลาหลายวันระลึกถึงพระพุทธเจ้าอย่างเงียบ ๆ ปรารถนาให้มารดาเป็นสุข เรื่องเล่าว่านางรู้สึกโล่งใจและสงบอย่างยิ่ง

ด้วยความประทับใจจากประสบการณ์นี้ นางตั้งปณิธานว่าจะน้อมใจไปยังสรรพสัตว์ที่ทุกข์ ไม่ใช่เพียงมารดาของตน และจะไม่พักจนกว่าพวกเขาจะหลุดพ้น ในอีกสำนวนหนึ่ง ปณิธานเดียวกันนี้ตั้งโดยกษัตริย์ และเรื่องถูกเล่าเพื่อบอกว่าใครก็เริ่มหนทางแห่งความกรุณาได้

ด้วยเหตุนี้ พระกษิติครรภ์จึงมักแสดงเป็นพระภิกษุถือไม้เท้าและแก้วมณี และเกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ที่ล่วงลับและผู้ที่โศกเศร้า หลายวัดมีแท่นสำหรับท่าน และท่านได้รับการเคารพในพิธีระลึกถึง รวมทั้งในช่วงVu Lan สำนวนและวิธีเคารพท่านต่างกันตามภูมิภาคและวัด

เรื่องนี้เป็นเรื่องของความรักของลูกสาว และการเปลี่ยนความเศร้าโศกส่วนตัวเป็นความห่วงใยผู้อื่นเป็นหลัก ไม่ได้สัญญาผลลัพธ์ใด ๆ ต่อผู้ล่วงลับ และหน้านี้ไม่อ้างเช่นนั้น ดูหน้าแท่นบูชาด้วยสำหรับที่ตั้งแท่นของท่านโดยทั่วไป และพระโมคคัลลานะสำหรับอีกเรื่องของลูกกับแม่

หน้าที่เกี่ยวข้อง

อ่านต่อ

เข้าสู่วัด