กีสาโคตมีกับเมล็ดผักกาด

กีสาโคตมีเป็นหญิงสาวในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในอินเดีย เมื่อลูกคนเดียวตาย นางยอมรับไม่ได้ นางอุ้มลูกไปตามบ้านต่าง ๆ ถามว่าใครมียาที่ทำให้ลูกฟื้นได้บ้าง

ผู้คนเบือนหน้าไป ทั้งเศร้าและหวาดกลัว ในที่สุดคนหนึ่งกล่าวว่า "ไปหาพระพุทธเจ้าเถิด พระองค์อาจช่วยเจ้าได้"

นางไปหาพระองค์และทูลขอ พระพุทธเจ้าทรงฟังด้วยความเมตตา แล้วตรัสว่า "เราช่วยได้ จงนำเมล็ดผักกาดมาหนึ่งกำมือ แต่ต้องมาจากบ้านที่ไม่เคยมีใครตาย"

กีสาโคตมีออกเดินด้วยความหวัง ทุกประตูมีคนยินดีให้เมล็ดผักกาด แต่เมื่อนางถามว่า "บ้านนี้เคยมีใครตายไหม" คำตอบก็เหมือนกันเสมอ คุณปู่ พี่ชายน้องชาย เพื่อนบ้าน ทารก ทุกครอบครัวสูญเสียใครบางคน

พอถึงเย็น นางเข้าใจ นางไม่ได้โศกเศร้าอยู่คนเดียว การสูญเสียมาถึงทุกบ้าน นางวางลูกให้ไปอย่างสงบ แล้วกลับไปหาพระพุทธเจ้า และขอเรียนจากพระองค์

เรื่องนี้มักถูกเล่าเพื่อบอกว่าความเศร้าโศกเป็นสิ่งที่ร่วมกัน และความเมตตาต่อผู้ที่โศกเศร้าเริ่มจากการฟัง รายละเอียดต่างกันระหว่างประเพณี ดูหน้าพื้นฐานด้วยสำหรับคำสอนเรื่องความไม่เที่ยง

หน้าที่เกี่ยวข้อง

อ่านต่อ

เข้าสู่วัด