คนตาบอดกับช้าง

กษัตริย์พระองค์หนึ่งรับสั่งให้ข้าราชบริพารรวบรวมคนตาบอดทั้งหมดในเมือง พระองค์ให้นำช้างเข้ามา และให้แต่ละคนคลำแล้วบอกว่าช้างเป็นอย่างไร

คนหนึ่งคลำขาแล้วว่า "ช้างเหมือนเสา" อีกคนจับหางแล้วว่า "เหมือนเชือก" คนที่งวงว่า "เหมือนกิ่งไม้ใหญ่" คนที่หูว่า "เหมือนพัด" คนที่ข้างลำตัวว่า "เหมือนกำแพง" คนที่จับงาว่า "เหมือนหอก"

พวกเขาเริ่มเถียงกัน แต่ละคนมั่นใจว่าคนอื่นผิด และแต่ละคนก็ซื่อตรงกับสิ่งที่ตนสัมผัสได้ เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ

กล่าวกันว่าพระพุทธเจ้าทรงเล่านิทานอุปมานี้แก่พระภิกษุที่กำลังเถียงกันเรื่องทิฏฐิของตน แต่ละคนถือส่วนหนึ่ง และแต่ละคนเอาส่วนนั้นเป็นทั้งหมด

เรื่องนี้ไม่ได้พูดถึงความโง่ แต่พูดถึงการถือความเห็นของเราอย่างอ่อนโยน การฟังผู้อื่น และการระลึกว่ามีอีกมากที่เรามองไม่เห็นจากที่เดียว เรื่องนี้เล่ากันในหลายประเพณี โดยมีความต่างเล็กน้อย ดูอภิธานศัพท์และหน้าพื้นฐาน

หน้าที่เกี่ยวข้อง

อ่านต่อ

เข้าสู่วัด